Zij is de enig overgebleven zandsteenberg in Suriname.
Haar vorm wordt tepui genoemd, wat niet anders betekent dan 'afgeplatte bergtop'.
Met een oppervlakte van 12.500 hectare staat ze in het centrum van het Centraal Suriname Natuurreservaat.
Niet ver daar vandaan getuigt een betonnen paaltje, met daarop de woorden 'Hoofdpunt NSP', van het middelpunt van Suriname.
Tafelberg, 1 van de toplocaties in Suriname.
Ze loopt van laag naar hoog, van circa 600 naar 1026 meter.
De Tafelberg, die we kunnen vinden tussen het Wilhelminagebergte, het Van Asch Van Wijckgebergte en de Emmaketen, is een ietwat driehoekig plateau, waarvan de langste zijden circa 10 kilometer beslaat en de kortere basis 8 kilometer lang is.
De berg is begroeid met primair regenwoud en bestaat verder uit savanne-ecosystemen.
Als je langs vliegt, kun je goed zien dat de loodrechte wanden een zanderige kleur hebben, een beetje zalmkleurig.
Het gebied waarin ze staat wordt ook wel Pantepui genoemd welke in het noorden-westen loopt van de Orinoco in Venezuela, via Suriname in het oosten tot de Braziliaans-Venezolaanse grens in het zuiden.
Een enorme zandsteenformatie, waarvan Mount Roraima met 2810 meter het hoogste punt vormt daar waar Venezuela, Guyana en Brazilie elkaar ontmoeten.
De Tafelberg is in Suriname het laatste tepui en daar mogen we best trots op zijn.
De talrijke hoge watervallen, die dit tepui afwateren, zijn mede verantwoordelijk voor het onstaan van de bronrivieren van de Saramacca- en de Coppenamerivier.
De Saramaccarivier is hier niet meer van een smal stroompje.
Grapppig dat deze twee rivieren elkaar in de kuststrook opnieuw vinden bij Coppenamepunt.
We landen op een mooie voormiddag op de landingsbaan in de Kappel-savanne.
De gebouwen links van ons zien er netjes en goed onderhouden uit.
Een groot logeergebouw met 4 slaapkamers staat in de zon te prijken.
Vlakbij een kleinere versie met 3 slaapkamers.
De natuur heeft de gelegenheid in de slaapkamers binnen te dringen.
Door het gebruik van gaas in plaats van muren kan je zelfs vanuit je bed de Tafelberg bewonderen.
Het ontwerp is indrukwekkend en zeer gericht op privacy van de gasten.
De lodge is in een ronde vorm gebouwd van onder andere Walaba-hout.
Doordat er geen rechte muren zijn gebouwd, is het uitzicht van links naar rechts een waar panorama.
Het Tafelberg Savanne Resort biedt een scala aan activiteiten zoals animal spotting, bird watching, soul searching, wandelen door het regenwoud en de savanne, watervallen bezoeken, zwemmen, picknicken en avontuurlijke tochten naar de Tafelberg.
We brengen de rest van onze middag door met een wandeling naar de Elfriedeval.
Onderweg wijst de gids ons op het begin van 1 van de 10 wandelpaden door het bos.
Op 30 minuten loopafstand is ook de Driehoekswaterval te bereiken.
Tussen het bladerdek boven ons, horen we een aantal aapjes.
Af en toe zien we er 1.
De Elfriedeval is een prachtige cascade waterval, waar we op blote voeten heen en weer in wandelen.
We drinken wat van het zwarte kreekwater.
Puur natuur.
Straks vroeg naar bed, want morgen staat een stevige wandeling naar de Gregval op het programma.
We starten de klim- en afdaaltocht naar de Gregval rond 11 uur.
Al gauw passeren we de eerste kreken en stoppen onderweg voor wat foto's, waardoor je niet direct in de gaten hebt hoe steil het pad omhoog gaat.
Er is een moment, waarop je buiten adem boven op een heuvel moet stoppen en echt even niet meer verder kan.
Daarna gaat het wel en we lopen en klimmen verder. Onderweg zien en horen we talrijke vogeltjes.
Boven op de berg hebben we een schitterend uitzicht op het Van Asch van Wijck-gebergte, die in de verte in een vochtige blauwe waas verdwijnt.
We staan bovenaan de Gregval.
Het koude water stroomt over mijn voeten en ik wriemel met gesloten ogen m'n tenen heen en weer.
Hoewel we drankjes bij ons hebben, drinken we handenvol bergwater.
Tijdens de tocht terug is het afzien; verstand op nul en doorlopen.
Uitgeput, maar voldaan, zijn we rond 5uur weer terug op het Tafelberg Savanne Resort.
Voldaan en na het avondeten en drinken van liters water, vroeg naar bed, moe moe moe.
De volgende middag naar de Petrominaval.
Deze tocht is gelukkig een stuk korter dan die van gisteren.
En oh, wat is de Petrominval mooi.
De middagzon valt via de juiste hoek op de bladeren en geeft een sfeer waarbij je zou willen wegdromen.
Lekker zwemmen en genieten van het snel stromende water.
De surinamers hebben gelijk: het paradijs op aarde is in Suriname.
Na de douche met regenwater rustig genieten op het terras van de lodge van het eeuwige en wonderbare schouwspel van de zonsondergang.
De palmen waaien zachtjes heen en weer in de avondbries, een paar ara's komen thuis om te slapen.
Recht tegenover het balkon, ver over de weidse savanne, steekt de Tafelberg trots haar hoogste punt in een donkere wolkenpartij.
Hier, tijdens de laatste avond, voelen we goed hoe de natuur op ons heeft ingewerkt; 3 dagen lang rust en frisse lucht.
